De gevolgen van vrijwillige en onvrijwillige nonparticipatie voor loopbanen

Abstract

Gesprekken in Nederland over de transitionele arbeidsmarkt en het levensloopbeleid vooronderstellen dat in de toekomst vaker sprake zal zijn van kortstondige en/of partiële loopbaanonderbrekingen. Werknemers zullen, aldus deze vooronderstelling, vaker hun betaalde loopbaan afwisselen met perioden van zorg, scholing of kortdurende werkloosheid. Daarmee zullen periodes van nonparticipatie niet langer het exclusieve domein zijn van vrouwen die voor hun kinderen zorgen maar een integraal onderdeel worden van de levensloop van steeds meer individuen (SER, 2005). De discussie over dergelijke loopbaanonderbrekingen wordt goeddeels gevoerd zonder een duidelijk inzicht in de gevolgen ervan. Met het voorliggende onderzoek wordt ten minste voor een deel in deze kennislacune voorzien. In deze studie over loopbaanonderbrekingen wordt kritisch gekeken naar de niet-geïnstitutionaliseerde vorm. Dat wil zeggen, het niet participeren in betaalde arbeid (status inactief) en naar periodes van werkloosheid. Daarbij staat de volgende vraag centraal: hoe beïnvloeden recente perioden van nonparticipatie de kans op het verrichten van betaald werk en – voor zover individuen met een nietcontinue arbeidsloopbaan momenteel betaald werk hebben – hoe beïnvloedt nonparticipatie hun uurloon en hun beroepsstatus.